niedziela, 25 luty 2018
< >

Hotel Sara** Dom Weselny

48 miejsc noclegowych, 2 sale bankietowe, profesjonalny DJ

Pensjonat Hexe

20 miejsc noclegowych, sala konferencyjna, smaczna kuchnia polska i włoska

Szkolne Schronisko Młodzieżowe

49 miejsc noclegowych, oferta wycieczek, przewodnik

Pokoje gościnne CKSiT

32 miejsca noclegowe, sala widowiskowa i szkoleniowa, PIT

Agroturystyka "Łopusze"

13 miejsc, Rekomendacja PFTW - Kategoria **

Agrorturystyka "Pod Lasem"

10 miejsc, Rekomendacja PFTW - Kategoria **

Agroturystyka "Agro-Bella"

10 miejsc, Rekomendacja PFTW - Kategoria **

Kościół p.w. św. Małgorzaty w Trzcianie

06 DSC 0142

Pierwsza historyczna wzmianka o Trzcianie pochodzi z roku 1262. Wtedy to scholastyk Kapituły Krakowskiej i jego brat Dzierżykraj, Kasztelan Połaniecki fundują w swoich dobrach dziedzicznych, nadanych im przez Księcia Krakowskiego Bolesława Wstydliwego klasztor Kanoników Regularnych od Pokuty, zwanych popularnie „markami". -od ich macierzystego krakowskiego klasztoru i kościoła pod wezwaniem św. Marka w Krakowie. W latach 1262 - 1266 wznieśli oni w Libichowej (Trzciana) klasztor i kościół pod wezwaniem św. Małgorzaty. Od roku 1335 kościół ten stał się parafialnym, a bulla papieża Bonifacego VIII (1294 -1303) potwierdza istnienie w Libichowej probostwa na czele, którego stał przełożony miejscowych duchownych. Do przełomu wieku XIV/XV Trzciana nosiła również nazwę „Libichowa". Kasacja zakonu w Trzcianie nastąpiła w 1816 roku, a parafia została włączona do diecezji tarnowskiej. Pierwszy kościół, jaki wybudowano był drewniany, podobnie jak i następny, wzniesiony prawdopodobnie pod koniec XV wieku. Losy tych dwóch kościołów nie są znane. Murowany kościół zbudowano na tym samym miejscu w drugiej połowie wieku XVl, jako świątynię, jednonawową z prostokątnym prezbiterium i przylegającą do niego od północy zakrystią. Stanowi on do dziś najstarszą część obecnego kościoła parafialnego, który od początku wieku XX był aż trzy razy rozbudowywany i ciągle ten proces trwa. Po raz pierwszy w latach 1905 -1907 kościół powiększono o kaplicę od strony południowej, staraniem ks. Piotra Halaka (1903 -1907). Podczas drugiej rozbudowy dobudowano część kwadratową od strony zachodniej, w latach 1953 - 1956, staraniem ks. Mikołaja Piechury (1947 - 1971). Kolejnej rozbudowy dokonano w latach 1995 - 2000. Kościół powiększono wtedy od strony zachodniej dobudowując dwie (trzecia mniejsza) okazałe wieże staraniem ks. Władysława Jemioły (1991-2002). W latach 2003-2008 staraniem ks. Władysława Midury: zmieniono pokrycie dachowe kościoła, odrestaurowano: Ołtarz Główny, prospekt organowy, dwa boczne Ołtarze, zabytkową chrzcielnice, położono nową posadzkę, utworzono od strony południowej skarpę, wyasfaltowano parking (górny), zakupiono: zegary na wieży, telebimy oraz inne liczne przedmioty, które upiększają wygląd świątyni.

12 DSC 0160Trzciańska świątynia może poszczycić się unikatowym na skalę ogólnopolską zabytkiem sztuki kamieniarskiej. To gotycka chrzcielnica, datowana na 1497 r. Jej niezwykły artyzm wyraża się w dwóch rzeczach - umieszczonymi na korpusie kolorowanymi herbami szlachty polskiej i herbem Polski, a także pięknym kształtem plecionego nodusa (zgrubienia na trzonie łączącym czarę ze stopą kielicha). 
    Nieznany artysta - kamieniarz z końca XV wieku wyrzeźbił tę chrzcielnicę, nadając jej kształt kielicha na planie ośmioboku o średnicy 78 cm. Jest wysoka na 107cm i posiada czaszę z trzema dużymi, lekko zagłębionymi tarczami, na których widnieją herby: Prus, Orzeł Polski i Starykoń. Z kolei na nodusie artysta umieścił siedem tarcz herbowych: Janina, Warnia, Syrokomla, a na stopie kielicha: Zaręba, Poraj i jeszcze jednen - nierozpoznany. Jest tu także wyryta data: 1497. Chrzcielnica prezentuje najwyższy poziom artyzmu. O ile czas powstania chrzcielnicy nie budzi wątpliwości o tyle fundatorzy chrzcielnicy pozostają nieznani. Byli nimi zapewne właściciele wsi, należących wtedy do trzciańskiej parafii lub wsi okolicznych. 
Chrzcielnica przechodziła wraz z kościołem wiele trudnych chwil np. jego spalenie w połowie XVII wieku, ale na szczęście ocalała. Czas zrobił swoje i kolory malunków, a także samego kamienia wyblakły.

Dopiero teraz, dzięki prywatnemu sponsorowi, została w końcu 2007 roku odrestaurowana w firmie pana Mirosława Babicza z Trzciany. Podczas zdjęć wykonanych w laboratorium, okazało się że chrzcielnica była wykuta z czarnego piaskowca, a jej niektóre elementy pozłocono szczerym złotem. W taki właśnie sposób została odnowiona i znów nabrała należnego jej blasku.

Źródło: http://www.parafiatrzciana.pl/
Zobacz mapę https://www.google.pl/maps