sobota, 26 maj 2018

Miejsca pamięci

  10 DSC 0130 Pomnik poległych za Ojczyznę w Żegocinie.

Pomnik poległych za Ojczyznę w Żegocinie został odsłonięty 2 września 1979 roku i jest hołdem złożonym poległym w walkach za Ojczyznę podczas II wojny światowej. Znajduje się po lewej stronie drogi w kierunku Limanowej, około 300 metrów od centrum wsi.
     Z inicjatywą budowy pomnika wyszło żegocińskie koło Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, któremu przewodniczył wówczas Józef Janiczek. Pomnik, zbudowany ze strzegomskich marmurów został poświęcony przez ks. Antoniego Porębę dopiero 1 września 1995 r. 
     Pomnikiem opiekują się uczniowie miejscowej szkoły podstawowej, którzy corocznie 1 września przybywają pod pomnik, by złożyć wiązanki kwiatów i spotkać się z kombatantami.

W dniu 27 kwietnia 2009 roku przy pomniku zostały posadzone dęby aby upamiętnić ofiary zbrodni katyńskiej, pochodzące z naszej Gminy: aspiranta policji państwowej Władysława Imiołka i porucznika Wojska Polskiego Jana Waligórę.

W lipcu 2010 r. Ks. pułkownik Zbigniew Kępa przekazał dla Żegociny ziemię pobraną z cmentarzy polskich w Katyniu, Charkowie, Miednoje oraz miejsca katastrofy prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem. Przekazał także dokument pobrania i przywiezienia ziemi. Po wielu rozmowach postanowiono, że urna z tą ziemią umieszczona zostania przy pomniku poświęconym II wojnie światowej. Ks. proboszcz Leszek Dudziak podsunął pomysł, aby przy okazji wmurowania urny, uzupełnić żegociński pomnik krzyżem. Uroczystość miała miejsce 2 września 2010 r.
Wykonano 2 tablice: pierwszą umieszczono poniżej krzyża i wyryto na niej słowa Adama Mickiewicza: "Tylko pod tym krzyżem, tylko pod tym znakiem, Polska jest Polską, a Polak Polakiem". Druga wyjaśnia zawartość urny, słowa w niej wyryte brzmią: "W tym miejscu złożono ziemię z polskiego cmentarza wojennego w Katyniu, Charkowa, Miednoje oraz z miejsca katastrofy prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem w dniu 10 kwietnia 2010 r. Społeczność Gminy Żegocina, 2 września 2010 r."

18 NowyDęby Katyńskie w Żegocinie upamiętniają zamordowanych:

St. post. Władysław Imiołek (w spisach występuje błędne nazwisko Imiałek) urodził się 15 października 1895 roku. Miejsce urodzenia nieznane. Był synem Jana. Został zamordowany 1940 roku w Twerze.Pochowany w Miednoje Świadek czasów wojennych - pan Jan Krawczyk, mieszkający obecnie w Krakowie, podaje, że załoga żegocińskiego posterunku Policji (mieszczącego się w drewnianym domu, koło skrzyżowania, po lewej stronie drogi w stronę Bełdna), w tym Władysław Imiołek, ewakuowała się z Żegociny w dniu 6 września 1939 rok. Policjanci przywiązali broń długą do rowerów i wyjechali drogą w stronę Bochni. Dalsze ich losy nie są niestety znane. 
    

17 NowyPpor. Jan Waligóra - syn Reginy i Franciszka urodził się 10 grudnia 1908 roku i mieszkał w Żegocinie pod numerem 35. Jedno ze źródeł podaje jako miejsce urodzenia Żegocin, powiat będziński. To najprawdopodobniej błąd wynikający z błędnej odmiany nazwy miejscowości i przekręcenia nazwy powiatu z bocheńskiego na będziński. To samo źródło podaje, że był urzędnikiem i został wcielony do 16 pułku piechoty, stacjonującego w Tarnowie. Został zamordowany w 1940 roku w Katyniu. W dokumentacji żegocińskiego koła Związku Kombatantów RP (poprzednio ZBOWiD) znajduje się notatka o Janie Waligóra o następującej treści: "Zawodowy wojskowy, podporucznik Dudzic Jan z Łąkty Dolnej rozmawiał z nim 25.09. 1939 r. w Złoczowie koło Lwowa. Maszerował z 500-osobową grupą w kierunku Tarnopola. Kępa Julian z Żegociny oświadczył, że Jan Waligóra pisał kartkę ze Smoleńska. Najprawdopodobniej zginął więc w masowym mordzie w okolicach Smoleńska". 

Wirtualna wycieczka Pomnik poległych za Ojczyznę w Żegocinie http://zegocina.wkraj.pl

07 DSC 0087 Dąb Katyński w Kamionnej upamiętnia zamordowanego Ppłk. Ludwika Napoleona Siemińskiego

 Ludwik Napoleon Siemiński urodził się w 31 stycznia 1897 roku w Krakowie, jako syn Ignacego i Stefanii z domu Bohm.
W czasie I wojny światowej mając 17 lat został wcielony do armii austriackiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i po ukończeniu szkoły oficerskiej uzyskał tytuł podporucznika. Od 1920 r. pełnił służbę w 3 Pułku Wojsk Kolejowych w Poznaniu, a od 1923 r. w Krakowie, W latach 1927-1929 pełnił służbę w Dywizjonie pociągów pancernych w Jabłonnej, gdzie awansował na porucznika. W 1929 roku został instruktorem, a następnie wykładowcą w Centrum Szkolenia Saperów w Modlinie. 7 kwietnia 1931 roku pojął za żonę Halinę Grabiańską. W niedługim czasie awansował na stopień kapitana. 
     W latach 1935-1937 pełnił służbę w 2 Batalionie Saperów w Modlinie. W 1939 roku otrzymał stopień majora. Tuż przed wojną mjr Siemiński został przeniesiony do Sieradza na stanowisko dowódcy Samodzielnego Ośrodka Saperskiego, gdzie organizował 10 Batalion Saperów, wchodzący w skład 10 Dywizji Piechoty Łódzkiej. 
     Z tą jednostką jako jej dowódca wyruszył na wojnę. W walce o most na Warcie w miejscowości Glinno koło Sieradza został ranny. Potem razem ze swoimi zołnierzami znalazł się na terenach zajętych przez ZSRR i został uwięziony. Jego nazwisko znalazło się na liście wywozowej NKWD nr 29/1 pod pozycją 98.
     W tym czasie Modlin opuściła rodzina majora: żona, 7-letnia córka Maria i 5-letni Tadeusz. Schronili się u rodziny w Krakowie, gdzie czekali na wieści z frontu. Jedyną wiadomością był list - pierwszy i ostatni z końca listopada 1939 roku, wysłany z Kozielska. Major Ludwik Napoleon Siemiński został zamordowany przez NKWD strzałem w tył głowy, w Katyniu, najprawdopodobniej 11 kwietnia 1940 roku.

Zobacz mapę dąb katyński i obelisk z tablicą pamiątkową w Kamionnej  https://www.google.pl/maps

05 DSC 0076Obelisk w Łąkcie Górnej - Pomnik pamięci lotników polskich, Stefana Bohanesa

Kamienny obelisk znajduje się po lewej stronie drogi Łąkta Górna - Ujazd, około 100 m. powyżej mostu nad Potokiem Saneckim. Na bloku skalnym metalowa tablica z napisem: 
     "W 40 rocznicę Powstania Warszawskiego pamięci bohaterskich lotników polskich niosących pomoc walczącej Warszawie. 17.VIII.1944 w Łąkcie Górnej po opuszczeniu uszkodzonego samolotu polskiej eskadry do zadań specjalnych sił zbrojnych działających na Zachodzie poległ śmiercią lotnika pilot /A - G/ Stefan Bohanes PF odznaczony Orderem Virtuti Militarii, 4 - krotnie Krzyżem Walecznych. Cześć jego pamięci. Społeczeństwo Gminy Żegocina".

03 DSC 0157Pomnik "Polegli w latach 1914 - 1918" w Trzcianie

13 lipca 1937 roku postawiono w Trzcianie, poniżej kościoła pomnik "Polegli w latach 1914 - 1918". Na dwóch tablicach wypisano 57 nazwisk mieszkańców gminy poległych na frontach I wojny światowej.
Wymieniono następujące osoby: 1. Kozubowski Władysław, 2. Banaś Stanisław, 3. Balicki Stanisław, 4. Białka Józef, 5. Dudzic Michał, 6. Dyrdał Franciszek, 7. Gołdas Jan, 8. Gadzina Michał, 9. Grabias Feliks, 10. Grabowski Teofil, 11. Chojecki Marcin, 12. Chojecki Walenty, 13. Czapeczka Teofil, 14. Joniec Michał, 15. Jachymczak Jan, 16. Padukiewicz Roman, 17. Piwowarczyk Józef, 18. Łapczyński Franciszek, 19. Zdebski Władysław, 20. Stochel Feliks, 21. Stokłosa Grzegorz, 22. Stokłosa Józef, 23. Stokłosa Jan, 24. Słowiński Józef, 25. Sroka Michał, 26. Surma Mikołaj, 27. Szewczyk Jan, 28. Śliwa Stanisław, 29. Kukla Wojciech, 30. Kukla Jan, 31. Kukla Antoni, 32. Kita Jan, 33. Kita Piotr, 34. Król Walenty, 35. Król Jan, 36. Kącki Andrzej, 37. Kącki Józef, 38. Kącki Szczepan, 39. Kłósek Walenty, 40. Kłósek Jan, 41. Knap Franciszek, 42. Krawczyk Józef, 43. Kaczmarczyk Wojciech, 44. Kołodziejczyk Jan, 45. Michaldo Jan, 46. Marszałek Władysław, 47. Wołowiec Józef, 48. Wołowiec Stanisław, 49. Wołowiec Jan, 50. Węglarz Jan, 51. Węglarz Franciszek, 52. Lalik Jan, 53. Leśniak Stanisław, 54. Lesniak Jan, 55. Rogala Stanisław, 56. Rogala Józef, 57. Rusin Piotr.
Pod figurą Serca Pana Jezusa widnieje napis: "Oto serce, które umiłowało tak ludzi".

Źródło: www.trzciana.pl, www.zegocina.pl (Tadeusz Olszewski)